MIJN FOTO'S



Vakantie Filipijnen (1991)
(Samen met Gerrit en Virgie, en hun kinderen Oscar, Benjamin en Brian)











Toen ik van Gerrit en Virgie hoorde dat zij met de kinderen op vakantie naar de Filipijnen gingen, floepte bij mij de gedachte eruit om ook mee te gaan. Als ik dat met mijn toenmalige werk op de Christelijke Technische School kon regelen, dan was dat geen bezwaar. Gelukkig was het in augustus dat jaar (zomervakantie!!) en op mijn werk vond niemand het een bezwaar dat ik op zo'n korte termijn op vakantie ging. Er werd een ticket geregeld en vol goede moed, een dosis pillen en met een pijnlijke arm van de verplichte inentingen die ik nog even moest ophalen, gingen we met ons allen op reis. De vliegreis was al een heel avontuur op zich. Het vliegtuig zat natuurlijk vol en omdat de vlucht zo lang duurde moest een groot aantal mensen toch zo af en toe even de benen strekken. Een noodzakelijk kwaad, maar aan de andere kant was het dan ook wel weer een ietwat onderhoudende en amusante afleiding. Zeker als je de film tijdens de vlucht niet zo leuk vindt...








De Filipijnen, officieel is het de Republiek der Filipijnen, zijn een republiek in Zuidoost-AziŽ. De archipel bestaat uit iets meer dan 7100 eilanden. De grootste twee zijn Mindanao en Luzon. Deze beide eilanden beslaan samen zo'n twee derde van de oppervlakte van het land, dat met zo'n 300.000 km≤ ruim 7 maal zo groot is als Nederland.
De Filipijnen kennen een scherpe tegenstelling tussen arm en rijk. Er is sprake van een kleine, rijke elite en een groot arm deel van de bevolking dat veelal onder het bestaans-minimum leeft. De elite heeft zowel op economisch als op politiek gebied de touwtjes in handen. In de jaren 70 werd het land op dictatoriale wijze geregeerd door president Ferdinand Marcos. Diens opvolger Corazon Aquino, de eerste vrouwelijke president van het land, bracht de democratie weer terug, maar economisch herstel bleef uit. Ook wer-den problemen, zoals bijvoorbeeld de corrup-tie, de ongelijke verdeling van rijkdom en het grondbezit tijdens haar regeerperiode en die van haar opvolgers niet aangepakt.


De hoofdstad Manilla ligt op Luzon, aan de Baai van Manilla. Het landschap van Luzon is bijzonder gevarieerd. Het noorden wordt gedomineerd door enkele grote bergketens. De Cordillera Central, de Sierra Madre en de Caraballo Mountains. De Cor-dillera Central is de grootste bergketen van de Filipijnen. Hoogste piek: Mount Pulag (2922 m). De Sierra Madre loopt langs de gehele noordoost-kust van Luzon. Enkele andere hoge bergen in het gebied zijn Mount Amuyao (2702 m), Mount Data (2310 m), Mount Atchanan (2576 m) en Mount Balbalan. Tussen de Cordillera Central en de Sierra Madre loopt de rivier de Cagayan. Deze langste rivier van de Filipijnen (350 km) stroomt door de ongeveer 80 kilometer brede Cagayanvallei. Het centrale deel van Luzon wordt gevormd door een grote laagvlakte met daar middenin de slapende vulkaan Mount Arayat (1026 m). Ten zuidoosten van Manilla ligt Laguna de Bay. Dit grootste Filipijnse meer is door de Pasig met de Baai van Manilla verbonden. Nog verder naar het zuidoosten ligt het Bicolschiereiland dat wordt gekenmerkt door een grillige kustlijn en diverse geÔsoleerde vulkanen en bergen. Midden in de provincie Albay ligt de Mayon (2462 m). Deze stratovulkaan heeft een bijna perfecte kegelvorm en is de meest actieve vulkaan van het land.







Wanneer je na een lange vlucht dan ein-delijk de eindbestemming nadert en het vliegtuig de landing in gaat zetten, dan valt het direct op dat de Filipijnen uit een zo op het eerste oog echt ontelbare verzameling van grote en kleine eilanden bestaat. Eilanden van veel groen die er, in de zo blauwe zee en/of oceaan, enorm uitspringen. En, als je de vlakke polder gewend bent, alle bergen waar je ineens laag overheen lijkt te scheren.



Omdat ook het vliegveld van Manilla net buiten de stad aan de baai ligt, moet de piloot op een zo veilig mogelijke hoogte over de omringende bergkammen aanvliegen om op het vliegveld, dat slechts 23 meter hoger dan de baai ligt, te kunnen landen. Altijd goed voor enige span-ning, ondanks zijn of haar opleiding en eerder opgedane ervaring, maar ook goed om even een foto uit het raampje te kunnen maken. Zo kan je de verschillen in hoogten van het landschap onder je goed zien!




  
   Je komt in een hele andere wereld.           Met de georganiseerde jeep samen op pad.


Ook hier zijn de hoogteverschillen goed te zien. Jammer van die hoge luchtvochtigheid! Pfoei!


Wie raakt er nou niet onder de indruk van dit soort onvergetelijke plaatjes..??


 
Het water en de oevers waren zo grijs door de eerdere asregens uit de vulkaan. De Pinatubo...

  
Op ontdekkingsreis door een voor mij geheel nieuwe wereld! Zo leuk!!



Was dit niet een bijzondere woning??


Geen koeien in de wei. Geen molens. Geen dijken. Maar wel veel van deze beelden. Prachtig hoor!!

  
En aan het niet zo brede strand staan de kokosbomen; als je tijdens je verblijf dorst krijgt...

  
Een grote, maar erg ondiepe baai. Zwemmen!! Daar rechts in de verte zag je pas de branding.

  
Een prachtige plek om samen met de kinderen te ontspannen. En afkoelen, want het was warm!




Enerzijds de rust en de uitgestrektheid van het platteland. Anderzijds de drukte in de stad.

   




Door de grote hoogteverschillen zaten we ineens boven de wolken die zich in het dal onder ons hadden genesteld...



Wat kan ik hier anders schrijven dan dat ik iedere keer weer van alles wat er te zien viel, zo ontzettend onder de indruk was! Echt een avontuur dat mij lang is bij gebleven.





In stilte genietend...

Wat kan je anders??




En ook al weet je dat je op het eiland Luzon zit, als je met de auto door het land trekt valt dat toch minder op dan ik dacht. Pas toen we een poosje langs de kustlijn trokken valt het pas echt op uit hoeveel verschillende eilanden de Philipijnen bestaat. Ontstaan uit vulkaanuitbarstingen. Op de zeebodem vinden er uitbarstingen plaats en die vormen, door de hoeveelheid uitgestoten lava, uiteindelijk boven water de eilanden. Eenmaal boven water staat het nieuwe land bloot aan alle weersinvloeden, waardoor de zee weer stukken land van het nieuw gevormde land terug eist. Door het gesteente gaat dat langzaam en ontstaan er op de plekken waar de golven tegen de rotsen slaan van die typerende overkappende randen rots. Bij ons hebben we zandafslag bij onze duinen.
Een compilatie van wat foto's...



   








De afgekoelde lava is broos van structuur en de golven uit de zee slaan de rotswand weg, waardoor deze overstekende randen ontstaan.



En dan heb je op een hoogte ineens een heel groot meer...


Je staat boven op een helling... Het rood/bruin is het dak van een woning.



Verzamelen bij een grote richtingaanwijzer met kilometeraanduiding naar de andere werelddelen.
Wat heeft die Gerrit daar nou toch in zijn handen?


   
En als er dan zo'n prachtig meer binnen handbereik ligt, dan zoek je daar lekker wat verkoeling.



Mijn laatste foto van deze bijzondere vakantie. Een onverwachte reis in een bijzonder land.


Als je de foto's hebt bekeken, dan begrijp je vast wel dat het voor mij een hele bijzondere vakantie is geweest. En dan niet alleen door het land dat wij bezocht hebben, maar vooral omdat ik daar met Gerrit, Virgie en de kinderen naartoe ben geweest. Het heeft mij veel meer inzicht gegeven in de leefomstandigheden van de mensen daar. Iets wat je wel verteld wordt, maar pas als je zelf merkt dat schoon, stromend warm en koud water bijvoorbeeld best wel een luxe is... Iets waar wij zo gewend aan zijn geraakt, maar wat daar nog helemaal niet zo gewoon is. Nog een voorbeeld? De electriciteit is hier altijd beschikbaar. Daar wilden we met de auto weg en moesten eerst nog even tanken. Jammer. Er was geen electriciteit, dus de pomp werkte niet. Kom over een paar uurtjes maar weer terug en dan zien we wel of er weer electriciteit geleverd wordt en of de pomp dan weer lang genoeg werkt. Voor ons, hier in Nederland, bijna ondenkbaar.

De waarde van je eigen huis; alle luxe die je zo gewend bent geraakt en die je als heel gewoon bent gaan beschouwen, maar die je bij thuiskomst weer zo weet te waarderen... Ik ben echt ontzettend blij dat ik de mogelijkheid heb gehad om een eerste kennismaking met de Filipijnen te hebben kunnen meemaken. Het was, juist door het bijzondere reisgezelschap, een vakantie om nooit meer te vergeten. En het is een prachtig land. Deze pagina met foto's is een herinnering.

Van iets heel bijzonders.



























Wil je reageren, dan kan je natuurlijk altijd een bericht in het >GASTENBOEK< achter laten.

Je kan mij natuurlijk ook altijd even een bericht(je) via >>e-mail<< sturen.

Of.... en dat is eigenlijk wel de leukste optie, bel mij gewoon even voor een gezellig praatje...