MIJN FOTO'S



Barbeque
Schöninghsdorf (Duitsland), 09 augustus 2008











Op 04 augustus 2008 was het precies 5 jaar geleden dat Kees en Sonja in het huwelijk traden.
Reden genoeg om de eerste 5 jaren samen te vieren met een barbeque in hun tuin. 04 augustus
2008 viel op een maandag, dus op de zaterdag in het eerste weekend na deze datum was deze
barbeque georganiseerd. Iedereen was uitgenodigd, maar de oudste broer van Kees kon helaas
niet aanwezig zijn. Gerrit en Virgie waren op vrijdag 01 augustus 2008 voor een vakantie naar
de Filipijnen afgereisd. Nee, dit keer ging ik niet met hen mee, dus ook ik was die zaterdag met
mijn zoon Nico naar Duitsland afgereisd om dit heuglijke feit te kunnen vieren. Voor de bezoe-
kers van deze pagina die niet weten waar Schöninghsdorf ligt heb ik hieronder eerst maar even
een kaartje geplaatst. Het ligt net achter Emmen, een steenworp over de grens met Duitsland.






Het is natuurlijk leuk om een plekje uit te zoeken waar je niet in de rook staat, maar als je op zo'n prachtige zomerdag met een veranderlijke wind te maken hebt, weet je nooit zeker of je ook echt uit de rook blijft. Het moge duidelijk zijn dat zoiets niet altijd lukt...

Maar Kees liet zich door een paar kleine rookpluimpjes niet verstoren en gooide enthousiast nog maar wat houtjes op het reeds ontstoken vuurtje om er zo zeker van te zijn dat de barbeque lang genoeg heet zou blijven. Er waren uiteindelijk veel mensen uitgenodigd.

Het, wellicht toch ietwat logische gevolg was dat er nog een paar stevige, extra rookpluimpjes uit de vuurput onder het vleesrooster omhoog kringelden.

Snel je ogen dicht doen, je handen ver omhoog steken en luid roepen:"Ik heb het niet gedaan." helpt dan niet meer...




  
Laurie kijkt verbaasd om. Wat doet opa daar?    Is het weer tijd om corrigerend in te grijpen?


Nee, alles is gelukkig nog onder controle. Ik blijf rustig, maar toch ook alert.



De jongeren hadden hun eigen hoekje geclaimd maar kregen snel gezelschap van de ouderen en van hen die daar leeftijdsgewijs ongeveer tussenin zitten. Ja, met en zonder pet. En zonder of met donkere zonnebril. -Met- is voor als je verder niet herkend wilt worden...

Zie mij eens, hier rechts! Ik kwam ook mee feesten!! Met een glaasje in de zon was dat een prima plekje om mijn eetlust verder op te wekken. Dat was ook de aanwezige fotograaf duidelijk opgevallen...!


 Even glimlachen naar de fotograaf, ja? Gelukt!!





En terwijl het vuurtje lekker aan het door-knapperen was, sprak de jubilerende gast-heer Kees even met zijn bijna jarige zus Els over het ontstaan van het heelal. De door Els verwoorde theorie werd door Kees niet geloofd. Het zwarte plastic achter de hek-ken is slechts achtergrond voor de planten!



Ondertussen had Laurie een lekker belegd broodje gevonden. "Met een broodje in mijn hand, loop ik snel door het hele.... tuintje!"





     
 Welke kip nemen we?    Voor iedereen een gezellige samenkomst op een prachtige, zomerse dag!


De rook is verdwenen en het vlees kan geroosterd worden. Met een biertje!

"Kleine vleesjes, grote vleesjes. Doe ze maar op mijn barbeque-rooster. En dan ga ik ze lekker draaien!" Het biertje was om de grijze cellen wat af te blussen, anders weet je niet meer welk stukje vlees net gedraaid was en welke gedraaid moest worden.

Michelle, natuurlijk slechts mini-maal daartoe aangespoord door de fotograaf, stond al klaar om wat vleesjes te scoren! Kees, nog niets vermoedend, stond al blus-send en zingend nog steeds alle vleesjes goed bruin te roosteren!





Het bekende werd ook weer bevestigd! Roosterend vlees en koud bier zorgde direct voor een samenkomst van mannen. Omdat eerder behaalde resultaten geen garantie zijn voor de toekomst, moest Els toch even controleren of er, door het constant genuttigde koude bier, al niet teveel van die hersencellen van de mannen afgeblust waren.
De jarenlang gevolgde training zorgde er echter voor dat het vlees onder de vele toeziende ogen, telkens tijdig gedraaid werd. Met al die mannen om het vlees, begreep ik ineens de fotograaf...




Und die Nachbar standen, wie gewöhn-lich für die immer freundliche Nachbar, nahe bei der BBQ und warteten immer fröhlicher auf was noch folgen wurde.
Glücklicherweise gab es ausreichend Bier. Wenn man im Sonne steht muß man schon richtig aufpassen nicht aus zu trocknen. Und wenn mann ganz nah das bereitetem Fleisch wartet, ist es ganz wohl schon möglich schnell mit dem Essen an zu fangen. Ob es auch so, wie beab-sichtigt war, geklappt hat?? Es gab (natürlich) keines Plan, wie gewöhnlich für die immer freundliche Nachbar...



  
    Gezellig even bijpraten met de familie.         En ook even bijpraten met de andere buren.

  
Onder het genot van een hapje en een drankje, in goed gezelschap en met mooi weer. Nog iets?

   
De stemming zat er goed in, maar de lekker bereide hapjes gaven de stemming een extra zetje!


     
Sonja had zich echt uitgesloofd en zorgde, terwijl Kees aan de BBQ stond, voor al het andere.

   
Met zoveel familieleden bij elkaar is er altijd wel met iemand een -update- gesprekje te voeren.

  
Wat te eten halen en wat kletsen rond de barbeque. Ook de jeugd verveelde zich geen moment.



Twee mensen in gesprek. Ton met de volgende kandidaat uit de vleesschotel. Kees met de buren.


        
De fantastisch georganiseerde dag kwam langzaam tot een einde, waardoor een ieder zijn eigen plekje zocht om even bij te komen van alles wat ze die dag te verwerken hadden gekregen.

  


En met het vertrek van een aantal gasten aan het einde van de dag kwam er ook voor de aanwezige jongeren weer wat ruimte (en toestemming) om even te doen waar ze goed in zijn.

   



04 augustus 2008 is voor mij een dag geweest om niet te vergeten. Jammer dat Gerrit en Virgie er niet bij konden zijn, want dan had ik al mijn vier, maar eigenlijk zeven kinderen weer eens even tegelijkertijd bij elkaar gehad, gezien en gesproken. Maar verder zat die dag alles mee. En dan niet alleen het weer, maar ook het bonte gezelschap. En natuurlijk alle goede zorgen van Kees en Sonja, ondersteund door Michelle. Ook al kon ik het toen nog wel, de 185 kilometer heen, en de 185 kilometer weer terug naar huis hoefde ik die dag gelukkig niet zelf te rijden. Ik ben de hele dag verzorgd en heb de hele dag optimaal van alles wat er om mij heen gebeurde kunnen genieten.

















Wil je reageren, dan kan je natuurlijk altijd een bericht in het >GASTENBOEK< achter laten.

Je kan mij natuurlijk ook altijd even een bericht(je) via >>e-mail<< sturen.

Of.... en dat is eigenlijk wel de leukste optie, bel mij gewoon even voor een gezellig praatje...