MIJN FOTO'S



Renovatie appartement (2011)
(Hoofd-aannemers: Els en Ton)










Van mijn dochter en (schoon)zoon kreeg ik het aanbod om de vloerbedekking, die er al sinds de
nieuwbouw (nu 10 jaar geleden) in lag, te vervangen voor iets nieuws. Met de discussie over welke
vloerbedekking er dan gekozen zou moeten worden, kreeg ik het idee om dan ook maar eens het
bouwbehang voor iets mooiers te vervangen. Als dat tenminste mogelijk was. Toen de nieuwe vloer
eenmaal geleverd was, moest deze ook gelegd worden. Eerst even behangen, dan de vloer leggen.
Uiteindelijk toch nog een hele klus!


Helaas heb ik geen foto' van mijn kleinkinderen Feike, Yana (met vriend) en Hero die de muren
in de huiskamer en keuken kaal hebben gekrabt, maar al het voorbereidende werk dat zij, met
veel plezier onderling en geheel vrijwillig gedaan hebben werd, en wordt nog steeds(!), ten zeerste
door mij gewaardeerd. Alleen dat was al een hele klus. Een lastige en ook vieze klus, maar zij
hebben er samen sterk aan bijgedragen dat het eindresultaat aldaar zo mooi is geworden.      
Mijn complimenten en bijzondere dank aan hen.




Alle spullen zo ver mogelijk van de muur en
de benodigde banen behang alvast voorgesneden.


  
   De eerste muur staat er klaar voor.         Ik sta er klaar voor. Hup, aan de slag!

  
   Lijm smeren. Lijm smeren. Lijm smeren.     Mijn knecht moest alle banen strak plakken.


Oefening baart kunst.
In dit geval een stuk muur dat behangen is...


  
 Stefan maakte tijd en hielp een dagje mee.      Wat te doen met kreukels en vouwen?    

  
  "M'n jochie!! Wat zit dat toch prachtig..."   Twee van die wijsneuzen in huis is mij teveel! 


Iedere dag nadat er behang was verwijderd, of nieuw was opgeplakt, schoof Nico alle meubelen
weer zover mogelijk terug op hun plaats, ruimde alle spullen op en maakte alles weer netjes
schoon. Hij wist namelijk nooit zeker wanneer hij weer verder kon gaan. Zo had ik er de minst
mogelijke last en echt geen ongemak van. En ineens werd ik door Els gebeld met de mededeling
dat zij en Ton de volgende dag zouden komen behangen. Met Nico had ik, door het grote succes,
al overlegd en besloten om de gang ook te behangen, dus zij hebben zich dat weekend op de gang
vastgebeten. Helaas ben ik door het overvallende karakter van deze voor mij spontane aktie, en
mijn vermoeidheid op dat moment, vergeten om ook daar wat foto's van te maken. Het behangen
van de gang lukte slechts ten dele dat weekend, maar dat was ineens niet mijn grootste zorg.

Het bericht dat de vloer niet gelegd zou worden sloeg bij mij in als een bom...


  
Nico had een alternatief plan. Meubels verplaatsen en strook voor strook gaan werken.

  
En dan wordt het even rommelig. Zelfs de slaapkamer stond vol met van alles en nog wat!!

  
Alles werd voor de opslag van spullen gebruikt.  Eigenlijk te mooi om weer te bedekken... 

  
   Het was telkens een heel geschuif en getil.   Koelkast opzij/terug en door naar de keuken.  


Iedere dag dat hij met de vloer bezig was deed hij dat met veel plezier en met een goed, vrolijk
humeur. Zonder enig geklaag of gemopper. En altijd weer blij met koffie. Met alleen -soms- iets
lekkers daarbij, want je moet zo'n jongen niet verwennen natuurlijk. Voor je het weet komt hij
dan iedere dag langs voor een koekje en kom er dan maar weer vanaf... Haha!! En, net als met
het behangen, voordat hij weer weg ging was alles weer, voor zover mogelijk opgeruimd en stond
alles -bruikbaar- en niet in de weg terug op een voor mij makkelijk te bereiken plaats.         


  
    Spullen uit de keuken erbij gezet.         Boekenkast terug. Fornuis opzij. En gaan!

  
  Het fornuis en de keukenkast weer terug.   En dan ineens hebben we een zit en eethoek.


Even lekkerbekken in mijn nieuwe eethoek.


  
     Servieskast opzij en de deuren eruit.      Even een andere netaansluiting voorbereiden.

  
Servieskast terug. Meubels op hun plaats.      Houten platen in de uitsparing deurmat. 

  
Folie en vloerdelen leggen. Deuren terug.        En dan heb je ineens een bowlingbaan!  


Zoals te zien is schoot het al lekker op. En juist op dat moment kwam er van Els en Ton ineens
een e-mail met het bericht dat het alsnog mogelijk was geweest om een weekend vast te stellen
waarin mijn zes andere kinderen de nieuwe vloer even wilden komen leggen. De zaterdag in ieder
geval met zijn vieren, en op zondag met zijn zessen. Paniek! Zoveel klussende mensen tegelijk over
de vloer hebben kon ik echt nog niet aan. En wetende hoeveel werk het is geweest om tot hier te
komen, zou een weekend niet genoeg zijn. Nico is toen met de organiserende hoofd-aannemers Els
en Ton in gesprek gegaan en heeft duidelijk gemaakt dat de vloer al voor driekwart gelegd was,
omdat ik eerder van hen te horen had gekregen dat de nieuwe vloer niet gelegd zou worden. (Het
bleek voor anderen niet mogelijk om Ton te helpen de vloer te leggen.) En om gelijk maar even te
zeggen dat hij het nog resterende deel van de gang ook al in zijn geheel had afbehangen, omdat
hij ook in de gang door moest met het leggen van de nieuwe laminaatvloer...                        


Achteraf bleek dat Els, bij het vertrek op de zondag van het weekendje behangen, gezegd zou
hebben dat ze het misschien nog 1 keer wilde proberen om het leggen van de nieuwe laminaat-
vloer, samen met haar broers, te organiseren, maar dat heb ik op dat moment echt niet gehoord.

> De schok van het nieuws dat de vloer niet gelegd zou worden was voor mij te groot denk ik... <


  
Nico heeft samen met Yana het bed en de          Het oude eruit. Het nieuwe erin!     
kledingkast uit elkaar gehaald en opzij gezet.       En het sluit allemaal zo mooi aan!!      



Soms voel je jezelf ineens een stuk beter!


  
De tactiek bleef gelijk. Schuiven. Vloerbedekking weghalen. Vloer leggen. Schuiven.

  
"M'n jochie!!" (Ode aan Dirk.) Kijk! Altijd       Rechts alle spullen, links mijn logeerbed.
hetzelfde. Niet vooruit te branden, die man!!       Telkens weer heerlijk geslapen hoor!     


  
En toen stond mijn kledingkast weer in elkaar!      En kijk, daar is mijn eigen bed weer!   



De laatste kamer, waar Els en Ton eerder 27 pakken met vloerdelen hadden neergelegd.

  
Even kijken of er wel gewerkt wordt...                  Gelukkig, het werkt!           

  
   Uhhh, je bent er nog niet helemaal hoor...    De laatste strook vloerbedekking gaat eruit!   


Uit de weinige restanten van de 27 dozen.
Dat laatste plankje moest gelijmd worden...


Allereerst gaat mijn persoonlijke dank uit naar Els en Ton. Iedere dag, vanaf het moment dat ik
uit mijn bed stap totdat ik weer in bed kruip, geniet ik van mijn nieuwe vloer. Ik kan met de
rollator heel makkelijk weer overal komen en de koffie, of mijn bordje met iets te eten, stuitert
nu niet meer van de rollator als ik ermee vanuit de keuken naar de huiskamer wil. Het is een veel
stevigere ondergrond voor mijn voeten, waardoor ik in huis weer makkelijker -uit de voeten- kan.
Daarnaast gaat mijn dank uit naar mijn kleinkinderen Feike, Yana, Hero en Stefan, die met hun
aanwezigheid en vrijwillige inzet een belangrijke bijdrage aan het succes van deze "renovatie"   
hebben geleverd. De laatste loodjes moeten nog gedaan worden, maar zoals verwacht zal Nico ook
die nog wel afmaken. Het belangrijkste is gedaan. Het behang zit erop. De vloer ligt.            

Mijn dank aan een ieder voor de geweldige inzet, want het was een enorme klus!

















Wil je reageren, dan kan je natuurlijk altijd een bericht in het >GASTENBOEK< achter laten.

Je kan mij natuurlijk ook altijd even een bericht(je) via >>e-mail<< sturen.

Of.... en dat is eigenlijk wel de leukste optie, bel mij gewoon even voor een gezellig praatje...